Djust en ut iezeren paerd.
Persoonlijk
|
06 April 2012 | 21:11:27
In 't motorrijderswereldje heb je feitelijk maar met 2 soorten mensen van doen; de "rijders" en de "liefhebbers".
Welbeschouwd zijn die "rijders" eigenlijk de meest verstandige. Niet gehinderd door enige kennis van zaken slingeren ze hun been over de rug van een motor die mjah - laten we het toepasselijk en bij het thema houden - nogal middle of the road is. Daar is helemaal niets mis mee. Integendeel zelfs, ik denk zelfs dat het een hele goede beslissing is. Zo'n middleoftheroadmotor is een betrouwbaar concept. Eentje die het altijd doet. Starten-lopen zoiets. Maar zoals altijd heeft elk voordeel ook zijn nadeel. Zo'n middleroadmotert is vaak wel een karakterloos ding. Bovendien heeft de buurman van 3 huizen verderop in de straat vaak ook zo'n ding die als 2 druppels water op de jouwe lijkt. En je wou je nog wel zo graag onderscheiden van de massa! Daar ga je dan met je goeie gedrag. Nu alleen nog even aansluiten bij een motorclub met allemaal andere "rijders" en dan is het cirkeltje helemaal rond.
Nee dan de "liefhebber", dat is heel ander volk. Gehinderd door z'n eigen kennis spit hij maandenlang alle advertenties op het internet en in de blaadjes door op zoek naar die ene speld in de hooiberg. Zijn (of haar!) ideale motor komt niet veel voor. Zijn tegen het zelfdzame aan, vaak van europeese makelij en lang niet zou betrouwbaar als die middle of the road brommert van de "rijder". Ze hebben echter wel ontegenzeggelijk; karakter! Ze hebben een eigen smoel en zijn niet met een ander type motor te verwarren. Ze schudden en beven als je ze start en als je zo even op hun standaard laat staan dan zou het zo maar eens kunnen dat hij door dat schudden spontaan een stukje opzij schuift.
Djust is een "liefhebber".
Ik ben er zo eentje die zich nooit bij zo'n motor'rijders' cluppie aan zal sluiten, want als ik linksaf wil, wil ik linksaf en niet rechts als de anderen dat doen. Nee laat mij maar lekker alleen rijden. Ik ben er zo eentje die bij 3 graden de motor nog pakt om een stukkie te gaan rijden. Kan me niet bommen dat ik de hele tijd zit te rillen op dat ding. Ik maal er niet om dat ik zulke kouwe poten heb dat ik mijn rem en koppeling nog maar amper kan inknijpen. Ik moet rijden, gewoon omdat het MOET van mijn binnenste ik. Even verstand op 0. Alle zorgen uit m'n kop laten waaien. Ontstressen, tranquillo.
Poeschj.
Persoonlijk
|
20 September 2011 | 22:44:42
Al een jaar of 18 loopt Poeschj in mijn leven rond en heeft ze letterlijk alle andere huisdieren hier overleeft.
Honden, katten, konijnen en hamsters die vaak pas jaren later hier het huis bevolkten; ze heeft ze zien komen en uiteindelijk ook allemaal weer zien gaan. En dat is raar, want in eerste instantie gaf ik eigenlijk geen cent voor haar. Ze is namelijk altijd - by far - de meest onhandigste van het hele stel geweest.
Zo heeft ze bijvoorbeeld een keer een 'bijna dood' ervaring gehad tijdens een tète a tète met een passerende auto. Ook is ze een keer van de schutting af gelazerd en toen met haar achterpoot bovenaan blijven hangen (zie je het voor je?). Het gevolg laat zich raden; gebroken poot natuurlijk! maar in plaats dat ze zich nu even netjes komt melden zo van:"Hé baas hier moet je toch echt wat aan doen hoor!" Maar nee, mevrou' weet het weer eens beter en verstopt zich 3 dagen bij de buren onder de rododenderon struik waar de buurvrouw haar na verloop van tijd redelijk verkreukeld terugvindt..
Ach ja en zo kan ik nog wel even doorgaan. Poeschj en ik waren het in het verleden ook regelmatig niet met elkaar eens en dat leverde zo af en toe dan nog wel eens een conflictsituatie op. Soms won Poeschj, maar meestal ik. Dit zeer tot onvrede van mevrouw zelf die dan mij accuut geen blik meer waardig keurde en hautain met haar kopje pontifikaal de andere kant op in haar mandje ging liggen. Puh..
Ze is denk ik ook een van de weinige katten die redelijk luistert naar wat je tegen haar zegt. Of ze daar dan vervolgens wat mee doet is vers twee, maar toch. Als ze eenmaal in de gaten heeft dat er op dat moment niet met mij te spotten valt, dan doet ze haar kunstje dan toch maar. Zo kan ze blijven op bevel, komen op bevel en zich eerst schoonmaken op bevel voordat ze überhaupt wat anders mag doen en dat heeft zo zijn voordelen kan ik je wel vertellen.
Tegenwoordig is ze nogal sleets, maar ja wat wil je met al ruim 18 jaar op de kilometerteller. Dan gaat het allemaal niet zo snel meer. Niet dat ze ooit uitgeblonken heeft in lekker actief bezig zijn, maar nu is het helemaal wat dunnetjes aan het worden. Ze houdt zich momenteel vooral bezig met slapen, vreten en schijten en dat in willekeurige volgorde.
Nu heb ik haar ooit eens gekocht met het ultieme doel dat ze haar behoefte in de achtertuin van de buurman zou parkeren, maar dat heeft ze nooit zo begrepen volgens mij. Jarenlang heeft ze tot vervelens aan toe mijn eigen achtertuin als kattebak gebruikt. Het was soms om gek van te worden! Nu na 18 jaar begint haar eindelijk wat te dagen en doet ze het bij die L*L aan de overkant van de straat, maar goh goh heeft heeft wat moeite gekost zeg om madam zover te krijgen!
Het ultieme doel van mij was ooit om alles wat er aan de voorkant bij haar in ging, dat via de achterkant er dan bij een of andere hufter hier in de buurt er weer uit kwam, maar nu Poeschj besloten heeft dat het hier binnen vaak comfortabeler is dan buiten, is dat een utopie geworden. Liever lui dan moe parkeert ze met liefde haar darminhoud op de kattebak hier in de keuken en de geuren die daarbij vergezeld gaan zijn niet mals kan ik je vertellen! Tjonge jonge.
Nu kieper ik altijd de goedkoopste troep kattebakgrid in dat ding, maar ideaal is dat eerlijk gezegd niet. Al binnen twee dagen is dat spul verzadigd tot en met van het zijk en de strontlucht is dan inmiddels ook niet meer te harden. Er zat dus helaas niets anders op om toch maar naar een iets beter soort kattebakgrid te gaan en zo geschiedde. Hulde aan de fabrikant van dat nieuwe kattebakspul, want het moet gezegd; het is perfect spul! Ik kan geen luchtje meer bespeuren. Het spul is alleen zo waanzinnig goed dat je zelfs na een week nog niets ruikt. Je vergeet gewoon die hele rottige bak en het gevolg laat zich raden natuurlijk. Ik heb net even gekeken, maar ehh..
...het klotst nog net niet over de rand heen.. *zucht*
Iemand nog een Poeschj voor weinug? Ze is maar 18 jaartjes oud en kan nog jaaren mee (vrees ik).
Outdoor festival
Muziekfestivals
|
08 September 2011 | 22:07:47
Toegegeven ik vind outdoor festivals eigenlijk meestal niet zo bie.
Kijk alleen maar naar Lowlands of Dancevalley in Spaarnwoude. Lekker met z'n allen in de blubber stampen als het weer eens 5 dagen achtereen heeft geregend. Je ziet er uit als een varken als je er vandaan komt. Nee dat is nix heb ik altijd gedacht. geef mij dan maar Trance Energy in de jaarbeurs in Utrecht. Of Energy zoals ze het dit jaar voor het eerst ( om voor mij onbegrijpelijke redenen) genoemd hebben. Lekker binnen en comfortabel, vooral als het met het weer, weer eens pet is. Outdoor festivals waren nix
dacht ik..
Totdat ik het Decibel outdoor festival 2011 in de Beekse Bergen op You Tube ontdekte. Wauwww zo mega gaaf heb ik het nog nooit gezien! On-ge-lovelijk! Happy people, shiny wheater, beautiful chicks en last but not least een waanzinnig feest met vuurwerk, lazer en een te gek Anthem!